گروه کوهنوردی زاگرس  پاوه

گزارش صعود به قله 5160متری آرارات

آرارات بلندترین کوه کشورترکیه می باشدکه

 درمرزمشترک ایران،ترکیه وارمنستان قرارداردویک

گروه کوهنوردی زاگرس شهرستان پاوه باتوجه به جلسه

 بهمن ماه 1389که تصمیم گرفت صعودهای برون مرزی

 رادردستورکارخودقراردهد تصمیم گرفت صعود به این کوه

 افسانه ای راکه با خون وزندگی ماکردها عجین است

 دربرنامه صعودهای خودقراردهد،بنابراین بابرنامه ریزی

 دقیق واصولی وتجهیزات وامکانات کامل اقدام به این

 صعود نموده ودرتاریخ17/4/90راس ساعت 5صبح باحضور

۱۲نفرازاعضای خودآقایان:(سیدفاتح حسینی-کمال

 حیدری-احمدرستمی-صباح میرانی-حشمت بهشتی

 زاده-سیروس احمدی-پیمان احمدی-تحسین بابائی-

افراسیاب سلیمانی-دلشادصالحی-ساسان احمدی-

وسرحدرستمی)

 ازشهرستان پاوه حرکت نمودباتوجه به اینکه قراربود

 علاوه برصعودبه آرارات گردشگری درترکیه وکردستان

 عراق هم مدنظرباشد بایک شرکت برگزارکننده تور

 درسنندج جهت کرایه ماشین دربستی مذاکره شده

 وقراردادی منعقد شدکه برطبق آن روزانه مبلغ

150000تومان کرایه به شرکت پرداخت شود علاوه برآن

 هزینه سوخت ماشین هم به عهده گروه باشد که

 درکشور ترکیه قیمت هرلیترنبزین 3000تومان بود.به

 هرحال ازطریق شهرهای سنندج، سقز، بوکان،

 میاندوآب، نقده، ارومیه، سلماس، خوی و ماکوبه بازرگان

 رسیدیم وشب رادرآنجا بیتوته کرده وصبح زودمقدمات

 عبورازمرز راانجام دادیم که تاساعت حدود11طول کشید

 این درحالی است که کوه زیبای آرارات باقدی برافراشته

 نمایان بود وبه اعضای گروه انگیزه مضاعف می داد.به

 هرحال ازمرزعبورکرده وبه سمت شهرمرزی دغوبایزید یا

 به قول کردها دووبایزیدحرکت کردیم نرسیده به

 شهردووبایزید سه راهی وجوددارد که بایدبه سمت

 راست به طرف آرارات رفت اما جهت صرف نهار ومذاکره

 باشرکت مراد کمپینگ جهت راهنمائی صعود به قله به

 شهردووبایزید رفتیم اماباتوجه به مطالبه مبلغ زیاد

1300000تومان ازسوی مرادکمپینگ بدون توافق

 باشرکت بعد ازصرف نهاربه سمت آرارات حرکت کردیم

 وساعت 5به ییلاق( کانی کرد) رسیده وازماشین پیاده

 شدیم.اغلب گروهها تاییلاق بالاتر رابا ماشین می

 رونداما باتوجه به وضعیت ماشین، گروه ماترجیح داد

 ازارتفاع پایین ترصعود خودراشروع نماید.بعدازتقسیم

 وسایل وبستن کوله هاحرکت کرده وبعدازگذشتن ازدره

 هاونهرهای پرآب ومراتع سرسبزوخیمه های عشایرکرد

 دامنه آرارات بعداز6ساعت کوهپیمائی ساعت11/5شب

 به کمپ اول درارتفاع 3200متری رسیدیم این

 مسیردارای شیب کمتراماطولانی است. متاسفانه

 درکمپ یک ساختمانی جهت پناهگاه وجودندارد وفقط

 چندین خیمه برپا هستند که جهت استفاده ازآنها باید

 مبلغ 100دلارپرداخت کردحتی اگرازفضای خارج ازخیمه

 هاهم استفاده کنی باید مبلغ راباز هم پرداخت کنی

 واین امربرای ما غیرقابل باوربود.به هرحال شب رادرکمپ

 یک استراحت کرده وصبح زودازخواب برخواسته ،صبحانه

 راصرف کرده وبه سوی کمپ دودرارتفاع4200متری

 حرکت کردیم ،شیب مسیر بیشتر شده وحرکت دراین

 مسیرآرامتر صورت می گیرد.

اغلب گروهها جهت حمل کوله هاازمحل ماشینها تاکمپ

 دوازقاطر استفاده می کننداماگروه ماقاطرکرایه

 نکرد.درمسیرصعوداز کمپ یک تاکمپ دونهرهاوچشمه

 هایکی پس ازدیگری می جوشدواعضای گروه راسیراب

 می کندبعدازچهارساعت کوهنوردی ساعت حدود

10صبح به کمپ دورسیدیم که تعدادی خیمه برپابودولی

 کسی درآنجاحضورنداشت.بعدازصرف نهار واستراحت

 باید برطبق عرف صعودبه آرارات فردا صبح زودساعت 3به

 قله حمله می کردیم اما وضعیت قله نشان میدادکه

 هواروبه طوفانی شدن است واین امرگروه رانگران کردکه

 نکندازدستیابی به قله بازماند بنابراین با نظرسنجی

 ومشورت تصمیم گرفته شد تاازفرصت نهایت استفاده

 شده وحمله نهائی به قله همین امروز صورت گیرد پس

 سریعا خودراآماده کرده کوله های حمله رابسته وبه

 سوی قله حرکت کردیم

ازکمپ۲به طرف قله

تا ارتفاع 4700متری هوا

 مساعد بوداما ازازآن به بعد باد شدید همراه بابرف

 وبوران ومه گرفتگی گروه رافرا گرفت اما درعزم گروه

 جهت صعود خللی وارد نکردبنابراین به صعود ادامه دادیم

 تا به یخچال رسیدیم با توجه به اینکه برف نسبتا نرم

 بودازکرامپون استفاده نکردیم وکم کم یخچال راطی

 نموده وراس ساعت۲۰/۵دقیقه بعدازظهردرشرایطی

 بسیارسخت به قله دست یافته وآنرافتح نمودیم.اعضای

 گروه همدیگررادرآغوش گرفته وخداوندراازته دل شکر

 نمودیم که توانستیم درشرایط طوفانی وبه سلامتی به

 این مهم دست یابیم(خدایا هزاران مرتبه توراشکر گزاریم

 که به مابدنی سالم عطا فرمودی ).

چون هوا بسیار

 سرد بود سریعا چند قطعه عکس گرفتیم که متاسفانه

 چون برف وبوران ومه بسیارزیاد بود کیفیت عکسها هم

 خوب درنیامد .به هرحال سریعا قله راترک کردیم

 واگرزیرکی اعضای گروه نبودکه درهنگام

 صعودمسیریخچال رابا باتومهایمان درداخل برف علامت

 گزاری کردیم درآن بوران ومه شاید مسیر بازگشت

 رانمی توانستیم پیدا کنیم. امابااین راهکار

 مسیرراپیداکرده وهمگی اعضای گروه به سلامتی به

 کمپ دو رسیدیم که گروههائی ازآلمان وآمریکا هم

 درکمپ حضورداشتند تافردا صبح صعودنماینداما شرایط

 برای صعود بسیارنامساعد شده بودوگروه ماازفرصت

 نهایت استفاده رابرد.

آبشاری درارتفاع۴۸۰۰متری پشت سرگروه

بعدازخوش وبش باگروههای مذکوربه سمت کمپ یک

 حرکت کردیم این درحالی بودکه بارش برف وباران باعث

 جاری شدن نهرهای بزرگ وکوچک بسیاری شده

 بود.بدون استراحت درکمپ یک بسوی ماشین درییلاق

 کانی کرد حرکت کردیم که هواهم کم کم تاریک شد

 بازحمت فراوان راه خودراازمیان دره ها وصخره هاپیدا

 کرده وساعت یک نصف شب به ماشین رسیدیم وجهت

 استراحت به هتل محل اقامت درداخل شهردووبایزید

 رفتیم.

فرداصبح بعدازاستراحت واستحمام درداخل شهرگشته

 وجهت گردشگری درشهرهای وان ،باتمان

 ،دیاربکر،اورفا،قازیان تپه،آدانا،مرسین وقونیه

 وبازدیدازمکانهای توریستی وتاریخی مسیر.از مرز(زاخو)

واردکردستان عراق شده وازطریق شهرهای

 دهوک،هولیر،سلیمانی ومرزمریوان درتاریخ 28/4/90وارد

 کشورمان شدیم وبه یازده روزکوهنوردی وگردشگری

 خاتمه دادیم.

این صعودرابه تمامی کوهنوردان، ورزش دوستان ،ومردم

 فهیم شهرستان پاوه تقدیم می نمائیم .

به امید صعودهای برون مرزی دیگرانشاالله...