درتاریخ ششم تیرماه ۱۴۰۲جهت صعود به قله ۳۷۴۵متری کینوکه بام استان خوزستان محسوب می شود با یک دستگاه ماشین شخصی سمند با حضور آقایان :سید فاتح حسینی,حشمت بهشتی زاده ,پیمان احمدی ,وخودم سرحدرستمی ساعت ۶صبح از پاوه حرکت نمودیم واز طریق شهرهای :کرمانشاه ,نهاوند,بروجرد,درود ,ازنا ,الیگودرز,داران ,صمصامی وبازفت راس ساعت۸شب درجاده ای بسیارپر پیچ وخم وپرفرازونشیب وکلا آسفالته به کنار دکل مخابرات ,نرسیده به روستای( لبدعلیا)رسیدیم واز ماشین پیاده شدیم.جدیدا یک کمپ کوهنوردی به وسیله سیاه چادر ایجادکرده اند که به نسبت بزرگ وجالب است ودارای دستشویی وآب تانکر است اما آب آشامیدنی ندارد.ما تنها گروه ساکن در کمپ بودیم .بعداز صرف شام ساعت ۱۲خوابیدیم وصبح ساعت چهارونیم از خواب برخواستیم .صبحانه راصرف کرده وکوله ها را که شب آماده کرده بودیم بستیم وراس ساعت ۵به طرف قله حرکت کردیم .شروع حرکت در راهی پر شیب است که روستای لبد در سمت راست وصخره هایی سترگ در سمت چپ قرار دارند.آهسته وپیوسته طی طریق می کنیم .راه همچنان پر شیب وپرپیچ وخم است .کم کم به سیاه چادر عشایر می رسیم که در شرایط سخت زندگی می کنند اما روح مهمان نوازی در وجود آنها موج می زند وبه ما تعارف می کنند .بعداز ۳ساعت شیب تند راه مقداری نرمال می شود .وجودمقدارزیادی برف در این کوه قابل توجه است وحاکی از زمستانهای سخت وپر برف می باشد.گیاه کاشمه به وفور در این کوه وجود داردکه افراد محلی به آن (کرسم)می گویند .به تناوب ازروی برفها حرکت می کنیم که چون به نسبت نرم ودارای چاله وچوله هست استفاده از کرامپون لازم نیست .راس ساعت ۹به یک یال سنگریزه ای می رسیم که نمای قله وکوههای اطراف از جمله زرد کوه وقله های آن نمایان است .ادامه مسیر راهی نرمال است وکم شیب که اغلب آن را باید از روی برف طی نمود وجود سیاه چادر عشایر داخل این همه برف وسرما عجیب به نظر می رسد .یکی از دختر بچه ها با دیدن ما به سویمان آمد ودر خواست کرم دست وصورت نمود که یکی از دوستان خوشبختانه همراه داشت وتقدیمش نمود .ترکهای گونه ,لب وصورت او روایتگر سختی وگرما وسرمای محیط سرسخت این کوه بود .
قله کینو هرچند جزو استان خوزستان است اما به سبب نزدیکی به زردکوه بسیارسرد سیر وپربرف است وبایدبا امکانات مناسب به آن صعود نمود .وجودبرفچالها ویخچالهای عظیم وگستره زیاد قله این کوه را در زمره کوههای سردسیر قرار داده است ودر این فصل از سال احساس می کنی برروی قله ای بالاتر از ۴۰۰۰متر قرار داری .شیب نرمال قله حدود ۲ساعت طول می کشد وساعت ۱۰و۵۰دقیقه بر روی قله قرار می گیریم وطبق معمول شکر خالق یکتا را به جا می آوریم.قله به صورت ستیغ نیست وبسیاروسیع است وپر است از سنگریزه .از سمت جنوب چند قله برفگیر دیگر دیده می شود ودر کرانه های دوردست فقط گردوغبار جلگه خوزستان رویت می گردد .در سمت شمال نیز رشته کوه زرد کوه با قله های سترگ وبرفگیر آن کاملا نمایان است .مقدار زیادی برف در دامنه شمالی وجنوبی قله کینو وجود دارد.حدود نیم ساعت برروی قله بودیم وبعداز ٹبت فیلم وعکس ساعت ۱۱و۲۰دقیقه قله را ترک کردیم واز مسیر دره که کاملا پوشیده از برف است وشیب زیادی هم نداردکه خطرناک باشد فرود نمودیم .حدود یک ساعت در این دره برروی برف حرکت کردیم تا در نزدیکی سیاه چادر عشایر به یک محل مسطح رسیدیم که برف اطراف آنرا گرفته بود ورودخانه کوچکی در کنار آن جاری بود .همانجا اطراق کرده ونهار را صرف کردیم که همان دختر بچه بادوغ از ما پذیرایی نمود.حدود یک ساعت در آنجا استراحت کردیم سپس راس ساعت یک فرود را ادامه دادیم واز همان مسیر صعود راس ساعت ۴و۱۰دقیقه بعداز ۱۱ساعت طول صعود وفرود به کمپ رسیدیم وبعداز جمع وجور کردن وسایل به طرف کوهرنگ حرکت کردیم .درمسیر در کنار رودخانه ای آرام وسرد شنای مختصری نمودیم وخود را خنک کردیم .شب را درچلگرد کنار تونل کوهرنگ که آب کارون را به زاینده رودمنتقل می کند خوابیدیم .صبح بعداز صرف صبحانه به طرف آبشار شیخ علیخان حرکت کردیم که حدود ربع ساعت راه است آبشاری زیبا با آبی خنک وبسیار دلچسب ومفرح که در برابر رشته کوه زردکوه قراردارد .سپس از همان شهرهایی که آمده بودیم راس ساعت ۸غروب به پاوه رسیدیم .باردیگر خداوند بزرگ را شاکر وسپاسگزاریم که توفیق عنایت فرمود در این سفر زیباییهای خلقتش را بار دیگر ببینیم .
خدایا چنان کن سرانجام کار
تو خشنود باشی وما رستگار